บทที่ 65 ฟื้น

บทที่65

ฟื้น

ตอนนี้วริศรานั่งจ้องมองร่างของชายหนุ่มที่อยู่บนเตียงผู้ป่วยอย่างไม่ละสายตา 

“เมย แกกินข้าวบ้างเถอะ แกนั่งเฝ้ามาตั้งแต่เช้าจนบ่ายแล้วนะ” เสียงของริสาเอ่ยมา 

“ฉันยังไม่หิวเลย” 

“ไม่หิวก็ต้องกิน มานั่งนี่เลยฉันซื้อของกินไว้เต็ม แกต้องกินให้หมด ไม่งั้นฉันจะบอกพี ว่าแกไม่ยอมกินอะไรเลย”

 “ก็...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ